بهترین زمان وسن مناسب برای ارتودنسی

dandanاگر فرزند شما در حال بروز علائم اولیه‌ی نامرتبی و شلوغی دندان‌ها است، قطعاً این سؤال در ذهنتان نقش بسته که بهترین سن برای انجام ارتودنسی چه زمانی است و چه موقع باید برای درمان فرزند خود اقدام کنید؟ ما برخی اطلاعات لازم در این زمینه را جمع‌آوری کردیم تا به شما کمک کنیم، مشکلات احتمالی دندانی و فکی کودک خود را به موقع تشخیص دهید و در مورد بهترین زمان مشاوره با متخصص ارتودنسی، تصمیم درستی بگیرید. توصیه‌ی متخصصین ارتودنسی این است که کودک شما تا قبل از سن هفت‌سالگی تحت معاینه جهت انجام ارتودنسی قرار بگیرد. ممکن است این سن به نظر بسیاری از افراد بسیار کم بیاید چرا که اغلب افراد، ارتودنسی دندان‌ها را برای نوجوانان می‌دانند اما برای انجام ارزیابی‌های زودهنگام دلایل زیادی وجود دارد. انجام معاینه و ارزیابی دندان‌ها تا قبل از هفت‌سالگی، لزوماً بدین معنا نیست که کودک شما بلافاصله به ارتودنسی نیاز دارد اما این ارزیابی به متخصص ارتودنسی کمک می‌کند که وجود هرگونه مشکلی را، زودهنگام تشخیص داده و بر این اساس بهترین سن ارتودنسی را تعیین کند.

علائم و نشانه‌های مشخصی وجود دارند که نشان می‌دهند کودک شما احتمالاً به درمان ارتودنسی نیاز خواهد داشت و شما باید مراقب بروز آن‌ها باشید. در صورتی که کودک شما هر یک از علائم زیر را داشت، لازم است به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید:

  • افتادن زودهنگام یا دیرهنگام دندان‌ها
  • شلوغی دندان‌ها یا قرارگیری آها در حالت نامناسب
  • مشکل در گاز گرفتن یا جویدن

اگر فکر می‌کنید که کودک شما به درمان ارتودنسی  نیاز دارد، می‌توانید یک جلسه‌ی مشاوره‌ی تکمیلی با یکی از متخصصین ما در کلینیک تخصصی ارتودنسی دکتر فتحیان ترتیب دهید. جهت دریافت رزرو نوبت مشاوره می‌توانید با ما از طریق شماره‌های 02122224674-02122259797 تماس حاصل فرمایید.

بهترین سن مناسب ارتودنسی برای کودکان چند سالگی است؟


کودکان باید در سن هفت‌سالگی برای معاینه و دریافت مشاوره به متخصص ارتودنسی مراجعه کنند. شرایط خاص کودک می‌تواند در زنان مورد نیاز برای انجام ارتودنسی تأثیرگذار باشد. در اغلب موارد می‌توان درمان ارتودنسی را با شروع ریزش دندان‌ها و درآمدن دندان‌های جدید آغاز نمود. معمولاً، درآمدن دندان‌های دائمی در سنین بین 8 تا 14 سالگی  رشد می‌کنند. بنابراین بهترین سن برای انجام ارتودنسی بین 9 تا 14 سالگی است. البته شرایط هر کودک متفاوت است و ممکن است برخی کودکان در سن پایین‌تری به ارتودنسی نیاز داشته باشند. متخصص ارتودنسی بعد از ارزیابی و معاینه‌ی کودک، به شما خواهد گفته که مناسب‌ترین زمان انجام ارتودنسی چه موقع و بهترین شیوه‌ی  درمان برای کودک شما چگونه است.

چرا کودک باید تا قبل از 7 سالگی، تحت معاینه قرار بگیرد؟


در ادامه دلایل لزوم معاینه کودک در سن هفت‌سالگی شرح داده شده است:

  • متخصص ارتودنسی می‌تواند در سنین پایین‌تر، مشکلاتی مرتبط با نامرتبی دندان‌ها را تشخیص دهد که شما قادر به تشخیص آن نیستید.
  • ممکن است زمانی که هنوز برخی دندان‌های شیری کودک در دهان او هستند، مشکلات خفیفی در وضعیت دندان‌های او به وجود بیاید.
  • در سن هفت‌سالگی کودک شما به اندازه‌ی کافی دندان‌های دائمی دارد که متخصص ارتودنسی بتواند وجود مشکل یا آغاز روند بروز مشکل را تشخیص دهد.
  • در این سن می‌توان ناهنجاری‌های فک و سایر اختلالات فکی را تشخیص داد و متخصص ارتودنسی می‌تواند روند رشد فکی و دندان‌ها را زیر نظر داشته باشد.
  • ارزیابی کودک شما توسط متخصص ارتودنسی در سن هفت‌سالگی، این موقعیت را ایجاد می‌کند که متخصص ارتودنسی بتواند بهترین درمان را در مناسب‌ترین زمان تعیین کند.

 مشکلاتی که موجب نیاز به انجام ارتودنسی می‌شوند


بسیاری از مشکلات نامرتبی دندان‌ها و اختلالات فکی، ارثی هستند. اما عوامل دیگری مانند مکیدن انگشت، تغذیه نامناسب، پوسیدگی دندان نیز می‌توانند موجب بروز این مشکلات شوند.

ارتودنسی پیشگیری چگونه است؟


در برخی موارد انجام ارتودنسی در دو مرحله، تجویز می‌شود. در این روش در ابتدا ارتودنسی پیشگیری روی کودک انجام می‌شود و سپس زمانی که تمامی دندان‌های دائمی کودک کاملاً رشد کردند، مرحله دوم ارتودنسی انجام می‌شود. هدف نهایی متخصص ارتودنسی این است که هر یک از بیماران با توجه به نیازهای خاصی که دارند، به لبخندی زیبا و سالم دست پیدا کنند. اغلب متخصصین ارتودنسی سعی می‌کنند ارتودنسی را با رویکردی پیشگیرانه انجام دهند. به همین جهت آن‌ها در مرحله‌ی اول ارتودنسی به جای استفاده از بریس و سیم‌کشی دندان‌ها از سایر تجهیزات ارتودنسی استفاده می‌برند. سپس، بعد از این که تمامی دندان‌های دائمی بیمار رشد کردند، مرحله دوم درمان آغاز می‌شود. اگر بیمار در سنین پایین‌تر ارتودنسی مرحله‌ی یک را انجام دهد، دوره درمان ارتودنسی او در سن بالاتر بسیار کوتاه‌تر خواهد بود. متخصصینی که روش ارتودنسی پیشگیرانه را انجام می‌دهند معتقدند که این روش درمانی بسیار مقرون‌به‌صرفه تر است. آن‌ها همچنین عقیده دارند که انجام درمان‌های اولیه در مرحله اول باعث می‌شود که پروسه ارتودنسی و ردیف کردن دندان‌ها در مرحله دوم بسیار سریع‌تر و آسان‌تر انجام شود.  هرچند انجام‌ ارتودنسی می‌تواند در درمان نامرتبی دندان‌ها بسیار مؤثر باشد اما در صورتی که سن کودک کمتر از 10 سال باشد، انجام ارتودنسی نمی‌تواند مشکل اوربایت دندان‌ها را برطرف کند. مشکل اصلی در این مورد این است که دندان‌های فک پایینی بعد از این سن نیز همچنان رشد می‌کنند. کودکانی که دندان‌های جلویی فک بالای آن‌ها جلو آمده و روی لب آن‌ها قرار می‌گیرند، می‌توانند این مشکل را با انجام ارتودنسی در حدود سن 12 سالگی برطرف کنند.

روش‌های درمانی


ortodenciهرچند تجهیزات و وسایل بسیار مختلفی برای انجام ارتودنسی وجود دارد اما تمامی آن‌ها برای ردیف کردن دندان‌ها طراحی شده‌اند. این وسایل می‌توانند به نحوی به دندان‌ها فشار وارد کنند که دندان‌ها و فک را به جهت مورد نظر پزشک حرکت دهند و بدین ترتیب نامرتبی دندان‌ها را برطرف کنند. برخی از انواع بریس‌های ارتودنسی عبارتند از:

در صورتی که میزان نامرتبی دندان‌ها خفیف باشد، متخصص ارتودنسی احتمالاً انجام ارتودنسی نامرئی را تجویز می‌کند. ارتودنسی نامرئی از ماده‌ی شفافی ساخته می‌شود که کاملاً روی دندان‌های شما فیکس می‌شود. برای ساختن این ارتودنسی از دندان شما قالب گرفته می‌شود. سپس پلاک ارتودنسی درست به شکل و اندازه دندان‌های شما ساخته می‌شود.

بعد از انجام ارتودنسی


بعد از این که وسایل ارتودنسی برای اولین بار روی دندان‌ها قرار داده شدند، کودک شما کمی احساس درد خفیف و ناراحتی خواهد داشت. اغلب  متخصصین ارتودنسی داروهای مسکن مانند ایبوبروفن و استامینوفن را  برای کودک تجویز می‌کنند. همچنین ممکن است بریس‌های ارتودنسی، سیم‌ها یا کش‌ها موجب تحریک شدن بافت‌های نرم دهان در برخی نقاط خاص شوند. برای محافظت از دهان، نوعی موم مخصوص به بیمار داده می‌شود که در صورت نیاز آن را روی وسایل ارتودنسی بزند تا دیگر موجب اذیت بافت دهان نشوند.

انجام ارتودنسی در سنین مختلف

سن مناسب برای انجام ارتودنسی به شرایط خاص دندان‌های کودک شما بستگی دارد.

سنین 3 تا 9 سال

معمولاً دندانپزشک سعی می‌کند تا زمان رشد کامل تمامی دندان‌های دائمی کودک صبر کند و سپس درمان ارتودنسی را آغاز کند. اما در برخی مواقع با توجه به شرایط خاص کودک شما، بهترین کار این است که انجام ارتودنسی از سنین پایین‌تر آغاز شود. در صورتی که کودک شما مشکلات دندانی شدیدی داشته باشد که از رشد مناسب دندان‌های دائمی جلوگیری می‌کند، انجام ارتودنسی زودهنگام لازم و ضروری است. برخی از مشکلاتی که ضرورت انجام ارتودنسی را ایجاد می‌کنند عبارتند از:

  • بیرون‌زدگی دندان‌ها از فک
  • کراس بایت (داخل بودن دندان‌های فک بالا نسبت به دندان‌های فک پایین)
  • ناهنجاری‌های فکی
  • شلوغی دندان‌ها

انجام ارتودنسی پیشگیری کمک می‌کند که فک و دندان‌های کودک در موقعیت بهتری رشد کنند و می‌تواند از شلوغی و نامرتبی دندان‌های دائمی پیشگیری کند.

سنین 10 تا 14 سال

اگر دندان‌های شیری کودک، مشکلات جدی نداشته باشند، می‌توان انجام ارتودنسی را تا زمان رشد کامل دندان‌های دائمی به تأخیر انداخت. این بدین معناست که کودک شما در سن بین 10 تا 14 سالگی برای انجام ارتودنسی آماده خواهد بود. پزشک برای ارزیابی دقیق‌تر وضعیت دندان‌های فرزند شما، از  آن‌ها عکس‌برداری رادیوگرافی انجام داده و از دندان‌ها قالب‌گیری می‌کند. سپس با توجه به ارزیابی‌های اولیه، بهترین روش درمان را پیشنهاد می‌دهد. در اغلب موارد استفاده از سیم‌کشی دندان با بریس‌های فلزی معمولی توصیه می‌شود. در صورتی که فرزند شما نخواهد بریس‌های ارتودنسی او نمایان باشند، می‌توان گزینه‌های درمانی دیگری را نیز مدنظر قرار داد، از جمله:

در اغلب موارد، دندان‌ها طی یک دوره‌ی دوساله کاملاً مرتب می‌شوند. بعد از اتمام ارتودنسی، برای حفظ حالت جدید دندان‌ها استفاده از نگهدارنده‌ها تجویز می‌شود تا دندان‌ها مجدداً از جای خود حرکت نکنند.

سنین 15 تا 18 سال

در موارد خاصی ممکن است متخصص ارتودنسی توصیه کند که درمان در سن بالاتری انجام شود. برای مثال اگر فرزند شما به مشکل آندربایت شدید (جلو بودن دندان‌های فک پایین نسبت به فک بالایی)مبتلا باشد، این وضعیت تا زمان تکمیل رشد فکی کودک ادامه خواهد داشت. بنابراین اگر ارتودنسی زودهنگام انجام شود، بیمار مجدداً در آینده به انجام ارتودنسی نیاز خواهد داشت. در ابن  موارد ممکن است متخصص ارتودنسی توصیه کند که درمان ارتودنسی زمانی آغاز شود که رشد فک کودک کامل شده و متوقف می‌شود.

سنین بالای 18 سال

برخی از افراد بزرگسال بعد از مدتی متوجه می‌شوند که دندان‌های آن‌ها حرکت کرده و نامرتب شده است. در این موارد با انجام ارتودنسی می‌توان دندان‌ها را مجدداً مرتب و ردیف کرد. هرچند مشکلات مربوط به نامرتبی دندان‌ها و اختلالات فکی، در سنین پایین‌تر و دوران کودکی به نحوی بسیار راحت‌تر و بهتر درمان می‌شوند؛ اما این بدین معنا نیست که درمان ارتودنسی تنها مختص کودکان و نوجوانان است. بسیاری از افراد بزرگسال نیز می‌توانند کاندید مناسبی برای درمان ارتودنسی باشند. انجام ارتودنسی در سنین بزرگسالی می‌تواند به بهبود بیماری‌های لثه، پیشگیری از تحلیل استخوانی، بهبود سلامت و بهداشت دهان و دندان، ایجاد زیبایی ظاهری دندان‌ها و افزایش اعتمادبه‌نفس فرد، کمک کند. امروزه روش‌های ارتودنسی مناسبی مانند ارتودنسی شفاف (سرامیکی) و ارتودنسی نامرئی برای نوجوانان و بزرگسالان وجود دارند.