مدت زمان درمان ارتودنسی

mrotho

با اینکه صاف کردن دندان‌ها در یک جلسه‌ی درمانی ایده‌ی وسوسه کننده‌ای است، این کار مدتی زمان نیاز دارد. از آنجایی‌که متخصص ارتودنسی  دندان‌های شما که در استخوان فک قرار گرفته‌اند را با کمک نیروی ملایمی (که توسط سیم‌کشی دندان‌ها ایجاد می‌شود) جابجا کرده و آن‌ها را در موقعیت صحیح قرار می‌دهد، به ‌منظور جلوگیری از آسیب دیدن دندان‌ها و عدم ایجاد درد تا حد امکان، این کار باید به شکل تدریجی و با ملایمت انجام شود.

مدت‌زمانی که لازم است تا براکت ارتودنسی بر روی دندان‌های شما باقی بماند، توسط متخصص ارتودنسی برای هر فرد تعیین نشده و به نوع و شکل براکت نیز بستگی ندارد. مدت‌زمانی که شما باید از سیم‌کشی دندان استفاده کنید، به مشکل موجود در ابتدای درمان و اهداف شما از انجام درمان بستگی خواهد داشت.

برای اطلاع بیشتر درباره روش‌های ارتودنسی موجود در کلینیک و مدت‌زمان‌های احتمالی درمان با این روش‌ها می‌توانید با ما از طریق شماره‌های 02122224674- 02122259797  تماس حاصل فرمایید.

عواملی که بر مدت‌زمان درمان ارتودنسی تأثیرگذار هستند


وضعیت فردی شما

مهم‌ترین عاملی که طول درمان شما را تعیین می‌کند، شدت عارضه و نوع مشکلات اسکلتی و دندانی است که باید درمان شوند. فردی که به کجی خفیف و یا فاصله‌ی بین دندان‌ها مبتلاست، ممکن است تنها به مدت یک سال از براکت استفاده کرده و پس از آن از نگهدارنده‌های ارتودنسی استفاده کند. با این‌حال افرادی که به مشکلات جدی‌تر مبتلا هستند ممکن است برای مدت‌زمان‌های طولانی تحت درمان قرار بگیرند. مشکلی مانند جلو بودن شدید فک تحتانی که در مراحل اولیه تحت درمان قرار نگیرد، در صورتی‌که فرد به سن بلوغ برسد ممکن است به استفاده از براکت‌های بسیار بیشتری نیاز داشته و حتی نیاز به انجام عمل جراحی باشد.

همکاری بیمار

همکاری و مسئولیت‌پذیری بیمار در مقابل درمان می‌تواند اثر مهمی در زمان و نتایج آن داشته باشد. یک بیمار بی‌مسئولیت می‌تواند مدت زمان روش درمان ارتودنسی را افزایش داده و همچنین نتایج ناشی از آن را با مشکل روبه‌رو کند. با همکاری با متخصص ارتودنسی خود می‌توانید مطمئن باشید که در مدت‌زمان کوتاهی، نتایج قابل ‌توجهی را مشاهده خواهید نمود. این به معنی رعایت بهداشت دهان و دندان، مراجعه‌ی منظم و به ‌موقع، محافظت و مراقبت از براکت‌ها در طول درمان و استفاده از وسایل به شکل صحیح می‌باشد. برای مثال در صورتی‌ که از ارتودنسی نامرئی خود به جای 20 تا 22 ساعت در روز، تنها 12 ساعت در روز استفاده کنید، ردیف شدن دندان‌های شما بسیار بیشتر زمان خواهد برد.

سن

بیماران جوان‌تر استخوان‌های "نرم‌تری" داشته و همچنین سرعت رشد آن‌ها به ‌خصوص در دوره‌ی بلوغ، بسیار بالاست. به همین دلیل، دندان‌های آن‌ها نسبت به یک فرد بالغ که استخوان‌های سخت‌تر و سرعت رشد پایین‌تری دارد با سرعت بیشتری حرکت می‌کنند. بنابراین شروع هر چه سریع‌تر ارتودنسی می‌تواند مفید باشد. سن ارتودنسی مناسب برای شروع درمان وقتی است که آخرین دندان "شیری" لق شود که حدوداً 10 تا 12 سالگی کودک را نشان می‌دهد. دخترها معمولاً قبل از پسرها وارد دوران جهش رشد خود شده و بنابراین قبل از پسران هم سن ارتودنسی را شروع می‌کنند. حتماً در نظر داشته باشید که در صورت دیده شدن مشکلات عدیده‌ای چون کراس بایت، جلو بودن فک تحتانی و اپن بایت در سنین 7 تا 9 سالگی، ممکن است ارتودنسی پیشگیری انجام شود. خوشبختانه این عارضه‌ها که نیازمند ارتودنسی زودهنگام می‌باشند، به‌ندرت دیده می‌شوند.

بیرون آمدن دندان‌ها

ساده‌ترین و در نتیجه سریع‌ترین موارد ارتودنسی، افرادی هستند که تمامی دندان‌های آن‌ها دائمی بوده، اندازه‌ی فک‌ها طبیعی است و نامرتبی دندان‌ها نیازی به کشیدن دندان‌های اصلی ندارد. به‌ طورکلی، می‌توان این موارد را در کمتر از یک سال با استفاده از روش‌های ارتودنسی درمان کرد.

نامرتبی دندان‌ها

در صورتی‌که به نامرتبی دندان‌ها، کراس بایت خلفی و مشکلات متوسط تا خفیف مربوط به فک و دندان‌ها مبتلا هستید ولی نیازی به کشیدن دندان‌های اصلی ندارید، درمان شما احتمالاً بین 12 تا 18 ماه زمان خواهد برد. این موارد، اکثریت بیماران را تشکیل می‌دهند. برخی از موارد عمل جراحی که دندان‌های آن‌ها صاف بوده ولی به‌ خوبی بر روی همدیگر قرار نمی‌گیرند نیز در طول 18 ماه درمان خواهند شد.

زمانی که به نامرتبی متوسط تا شدید دندان‌ها، مشکلات مربوط به کج بودن فک که دندان‌ها بیش از یک نصف دندان جابجا شده باشند و یا عارضه‌هایی که نیاز به کشیدن دندان‌های اصلی داشته باشند مبتلا شده باشید، باید برنامه‌ی درمانی خود را چیزی بین 18 تا 24 ماه برنامه‌ریزی کنید. دلیل زیاد بودن مدت درمان این است که تک‌تک دندان‌های شما باید جابجا شوند تا فاصله‌ی خالی بین آن‌ها پر شده و مشکلات مربوط به اندازه‌ی فک تا حدی جبران شوند. اکثر ارتودنتیست‌ها، این عارضه‌ها را متوسط تا شدید به‌حساب می‌آورند.

دندان قروچه

براکسیزم یا دندان قروچه می‌تواند حرکت کردن دندان‌ها را کندتر کند چرا که فشار ناشی از دندان قروچه کردن، دندان‌ها را در جای خود محکم می‌کند.

دارودرمانی

برخی از داروها می‌توانند حرکت دندان‌ها را کند کرده و یا آن را متوقف کنند مانند داروهای استفاده ‌شده برای درمان عارضه‌های استخوانی.

عوامل اضافی

با اینکه سن شما، روش درمانی مورد استفاده، شدت عارضه و میزان همکاری شما با پزشک همگی نقش مهمی در مدت‌زمان مورد نیاز برای درمان دارند، عوامل دیگری مانند بیولوژی نیز در این زمینه نقش خواهند داشت. هر بیماری متفاوت بوده و سرعت حرکت دندان‌ها در افراد مختلف یکسان نخواهد بود. برخی متغیرهای اضافی وجود دارند که می‌توانند روند درمان را تحت تأثیر قرار داده و مدت‌زمان آن را طولانی‌تر و غیرقابل ‌پیش‌بینی کنند. این عوامل عبارت‌اند از دندان‌های آسیب‌دیده یا افتاده و مشکلات مربوط به اندازه‌ی فک که نیاز به جراحی دارند. بسته به پاسخ هر بیمار نسبت به روش درمانی استفاده‌شده، این عارضه‌ها شدید بوده و ممکن است درمان آن‌ها تا 30 ماه و حتی بیشتر زمان ببرد. اکثر موارد عارضه که در بزرگسالان دیده می‌شوند مربوط به همین عامل می‌باشند.

یک باور غلط عمومی این است که افراد فکر می‌کنند هر چه قدر فشار بیشتری بر روی دندان‌ها وارد شود، سرعت حرکت آن‌ها افزایش خواهد یافت. این باور کاملاً غلط بوده و تحقیقات نشان می‌دهند که فشارهای شدید بر روی دندان می‌توانند اثر عکس داشته باشند. ارتودنسی برای هر کسی متفاوت است ولی این پیش‌بینی‌ها می‌توانند یک ایده‌ی کلی از روند درمان را به شما ارائه کنند. برخی روشهای ارتودنسی با استفاده از "براکت های مخصوص" و یا "تکنیک‌های پیشرفته" ادعا می‌کنند می‌توانند روند درمانی را کوتاه کنند را نخورید. زمانی که ادعای این افراد تحت آزمایش‌های کنترل‌شده قرار گرفت مشخص شد که اکثر این ادعاها پوچ و دروغین است. اساس ساختار زیستی همه‌ی افراد یکسان بوده و هیچ‌یک از تولیدکننده‌های براکت این توانایی را ندارند که فرایند طبیعی را سریع‌تر از حد ممکن به انجام برسانند. حتی جدیدترین فناوری‌های استفاده‌شده که به‌ منظور کوتاه کردن روند درمان ارتودنسی طراحی شده‌اند (ویبراتور دندان، سوراخ‌کن استخوان، تکانه‌های انرژی نوری و غیره) در مقابل هزینه‌های بسیار زیاد، تنها می‌توانند درصد بسیار کمی از مدت‌زمان درمان بکاهند.